Skip to main content

8.Ninnilaykku....


തിരികേ നിന്നിലേയ്ക്ക്‌

എന്റെമയില്‍ പീലികള്‍....
എന്റെ ജീവിതമയിരുന്നു...........
അവ ഞാന്‍ നിനക്കു നല്‍കി .........
നീ അവ മാനം കാട്ടാതേ...........
നിന്റെ ജീവിതപുസ്തക താളില്‍ഒളിപ്പിചൂ..........

എന്തിനൊപിറകെപായും പൊള്
‍നിന്നെ വിഴുങ്ങുന്ന തിരക്കില്....
‍നി അവമറന്നു......

ഒടുക്കം നിന്റെ അസ്തിത്‌'വം
തന്നെ നിനക്കു നഷ്ടപെട്ടുഎന്നു തോന്നിയപ്പോള്
‍നീ മാനം നോക്കി വിലപിചൂ ....

അപ്പൊള്‍

നീ കണ്ടു
മാനത്തു വിരിഞ്ഞുനില്‍ക്കുന്ന മഴവില്ലിനെ
നിനക്കു നിന്നെ....
എന്റെ മയില്‍ പീലികളേ...
ഓര്‍മ വന്നു

കുടമുല്ലപൂകളില്‍ ഹിമബിന്ദുവായി
പെയ്തിറങ്ങുന്ന നിലാവിനേയും
ആതിര സന്ധിയേയും നീ ഓര്‍മിചു....

നീതിരികെ നി ന്റെ ജീവിതപുസ്തകതാളു മറിചു

അവിടെ
നീ കണ്ടതു
പഴയ മയില്‍പീലികള്‍ക്കുപകരം

അടര്‍ന്നു തുടങ്ങിയ
എന്റെ
ജീവിതമായിരുന്നു....
അവയെകൈകുമ്പിളിലാകി
നീ
യാത്രതുടര്‍ന്നു

എതൊക്കെപാപനാശിനികള്?
‍എതൊക്കെപുണ്‍യ സന്‍ കേതങ്ങള്‍...

സങ്ക്ടങ്ങള്‍
മഞ്ഞുറക്കുന്നതാഴ്‌വാരങ്ങള്‍
ജീവിതംതിളചുമറിഞ്ഞു
ഉഷരമാകുന്നമരുഭൂമികള്‍

ഒരിടത്തും
നീ ആ പഴയ മയില്‍പീലികള്‍കണ്ടില്ല

നിസങ്ങതയൊടെ
നീ
യാത്ര തുടര്‍ന്നു
ഒടുവില്‍
നീ
തിരിചെത്തി


നടുമാഞ്ചൊട്ടില്‍
നിലാവില്‍
കുടമുല്ലവിരിഞ്ഞുനിന്നിരുന്ന
പാരിജാതങ്ങള്‍പൂത്തിരുന്ന

നടവഴികളും
നാലുകെട്ടും
നമ്മുടെകണ്ണാം കളികളുംഒാര്‍ത്ത്‌

ആ അമ്പരചുമ്പികളുടെ
വനത്തിനു നടുവില്

‍അസ്തിത്വംനഷ്ടപയ്ട്ടവനായി
നിന്നു
നി വിലപിചു

നിന്റയ്‌ കണ്ണിര്‍
നിന്റെ
കയ്കുമ്പിളില്

‍ആഴ്‌ന്നിറങ്ങി
അവയില്‍ പുതിയ
മയില്‍ പീലിഉരുകി
പഴയവപുനര്‍ജനിചു

നിന്റെ
മനസില്‍ നാമും
തിരുവാതിരപാട്ടും
നിലാവും

ആമ്പല്‍പൂക്കളും
അത്ത്ചമയങ്ങളും.....

ഒന്നുംനഷ്ട്മമാവുന്നില്ല
എന്ന ഓര്‍മ്മപേടുത്തലും....

Comments