Skip to main content

...


അവിവാഹിതയായ പെണ്ണ്
പ്രണയത്തെ കുറിച്ച് എഴുതിയാൽ
അവൾ പ്രണയിനി
വിവാഹിതയായ പെണ്ണ്
പ്രണയത്തെ കുറിച്ച് എഴുതിയാൽ
അവൾക്ക് വിവാഹ പൂർവ ബന്ധം
വിവാഹത്തിനും അപ്പുറം
ജീവിതം ഉണ്ട് എന്നറിയുന്ന
സ്വതന്ത്രയായ പെണ്ണ്
പ്രണയത്തെ കുറിച്ച് കുറിച്ചാൽ
അവൾ അപഥ സ്ഞ്ചാരിണ്ണി
ഒരുവളുടെ നീരീക്ഷണങ്ങൾ
അവൾ ആണ് എന്ന്
തീർപ്പ് കൽപ്പിക്കുന്ന
സമൂഹത്തിനു നമ്മുക്ക്
തീകൊണ്ട് തീർത്ത ത്രീഡി കണ്ണട കൊടുക്കാം
സമീറ* നീ കരയാതിരിക്കു.
..........................
പേര് സാങ്കല്പ്പികം
എങ്കിലും ആ കണ്ണീർ
പരിചിതം

Comments

ajith said…
പ്രണയത്തെക്കുറിച്ചെഴുതൂ
sobha said…
women are not allowed to show their love and emotions outside their family.the poem has power burning inside.well done.
RAGHU MENON said…
"why boys have all the fun"
എന്ന പരസ്യ വാചകം ഓർത്തു -
സമൂഹ ചിന്താഗതി മാറി വരുന്നുണ്ട്
ആശംസകൾ
Subhash Mk said…
usually enikku pranayathe kurichun ezhuthunnathu ishtamalla....ok nalla kavitha


ഇതാണ് നമ്മുടെ ഇന്ന് ...ക്ഷമിക്കുക സമീര
തീവ്രമീ ചിന്ത..
HiBi C.A said…
മറ്റുള്ളവർ എപ്പോഴും മഞ്ഞക്കണ്ണട വെച്ചു മാത്രം നോക്കുന്ന ഒന്നാണ് പ്രണയം
അക്ഷരങ്ങളിൽ അഗ്നി സ്ഫുലിക്കുന്നു.
നല്ല കവിതയ്ക്ക്, ശക്തമായ ഭാഷയ്ക്ക് ആശംസകൾ
ANAMIKA said…
WOW !!! valare satyam . streeye onnum parayaan pattaathavalaayi maattunna samoohathinulla oru nalla santheshamaanu ee kavitha. Keep writing. Keep posting .
Santhosh Nair said…
Mhhh......... Nalla nireekshanangal.......
Paapam cheyyaathavar kalleriyaanalle parayunnathu.. athukondu onnum parayunnilla
achu said…
pranayam sundaramaanu. pranayikunnavar soundarya bodham ullavarum
achu said…
pranayam sundaramaanu. pranayikunnavar soundarya bodham ullavarum
valare nannaayirikkunnu..!
:) :)... sathyam :):) sachidanandan mashde karinja kavitha ormma vannu..
What you mean by the love, which is not culminated in the marriage? Love without unification is a foolishness in the material world the marriage is only way for unification. If one is unable to love one's wife/husband ..., about what you are talking of...? ആട്ടി കൊണ്ടുപോകുമ്പോള്‍ പിണ്ണാക്ക് കൊടുക്കാത്ത ആളാണോ വീട്ടില്‍ ചെന്ന് ചോദിച്ചാല്‍ വെളിച്ചെണ്ണ തരുന്നത്...
Tapan said…
മേഘങ്ങള്‍ക്ക് മുകളില്‍ പെയ്തതിനെ,
കടലില്‍ ഒഴുകി ചേര്‍ന്നതിനെ,
നിങ്ങള്‍ മഴ എന്ന് വിളിക്കാത്തതെന്ത്?
ഒരു ജ്ഞാനസ്നാനവും നമ്മെ
ശുദ്ധീകരിക്കാതിരിക്കട്ടെ സമീറ...
Arpan said…
അഭിനന്ദനങ്ങള്‍......

നല്ല വിഷയം...മികച്ച അവതരണം....ഒരു നല്ല കവിത.
പ്രണയം പുരുഷ കേന്ദ്രീകൃതമാണ് ... അവടെ സ്ത്രീ കേവല ഭോഗവസ്തുവും!
Sudheesh ZaN said…
വിവാഹ പൂര്‍വ ബന്ധം എന്നാണോ ??

Popular posts from this blog

വാക്കുപെയ്യുമിടത്തിലെ  അയാളും ഞാനും..

***
വായനശാല വരുന്നു.
കുട്ടിയ്ക്ക് സന്തോഷം തോന്നി.
അതുവരെ വല്ലപ്പോഴും അച്ഛൻ വാങ്ങിത്തരുന്ന പുസ്തകങ്ങളോ  അല്ലെങ്കിൽ അപൂർവ്വമായി അടുത്ത വീട്ടിലെ ചേട്ടന്മാരുടെയോ ചേച്ചിമാരുടെയോ കയ്യിൽ നിന്ന് കിട്ടുന്ന പുസ്തകങ്ങളോ ആയിരുന്നു അവളുടെ വായിക്കാനുള്ള മോഹത്തെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തിയിരുന്നത്.
ഏതെങ്കിലും വീടുകളിൽ വിരുന്നു പോകുമ്പോ മേശപ്പുറത്തു നിരക്കുന്ന പലഹാരങ്ങളെക്കാൾ ആ 6 ആം ക്ലാസുകാരിയെ കൊതിപ്പിച്ചിരുന്നത് അവിടെ അടുക്കിവെച്ചിരുന്ന പുസ്തകങ്ങളായായിരുന്നു.
ഇപ്പൊ ഇതാ വായനശാലയിൽ ഒരുപാട് പുസ്തകങ്ങളുണ്ടാവുന്ന്, ഇനി മതിവരുവോളം വായിക്കാം.
‘ആനന്ദലബ്ധിക്കിനിയെന്തു വേണം?’
ഉൽഘാടനദിവസത്തെ തിരക്കുകളെല്ലാം കഴിഞ്ഞു. ആളും ആരവവും ഒഴിഞ്ഞു.

പിറ്റേന്ന് വൈകുന്നേരം മുതൽ കാവിൽ പോയിട്ട് തിരികെ മടങ്ങും വഴി വായനശാലയിൽ പോയി പുസ്തകങ്ങളെടുക്കാനും പത്രം വായിക്കാനുമുള്ള അനുമതി കുട്ടി മുത്തശ്ശിയുടെ കയ്യിൽ നിന്ന് കാലേകൂട്ടി വാങ്ങി. വായന പൂക്കുന്ന ദിവസങ്ങളാണ് ഇനി കുട്ടിയെ കാത്തിരിക്കുന്നത്.
കുട്ടിയുടെ വീട്ടിൽ നിന്ന് വായനശാലയുടെ മുന്നിലൂടെയുള്ള നാട്ടിടവഴി അവസാനിക്കുന്നത് കാവിലാണ്.
സ്കൂൾ വിട്ടു വന്നാൽ, എന്തെങ്കിലുമൊന്ന് കഴിച്ചെന്നു വരുത്തി  കുളത്തി…
കവിതയുടെ റാന്തൽ കൊരുത്തിട്ട 
രാവിനായി കാക്കുകയാണോ 
നമ്മൾ അന്യരായ പ്രണയികൾ?
അതോ മഞ്ഞിനും മഴയ്ക്കുമപ്പുറമെവിടെയോ 
പ്രിയരാരോ ഉണ്ടെന്ന ഓർമ്മയെ 
മനസ്സിലിട്ടു കുറുകി ഇരിക്കുകയോ നാം ?

24.എന്റെ നഗരം...

എന്റെ നഗരം...
ഒരേ സമയം എനിക്ക്‌ അന്യവും സ്വന്തവുമായ നഗരം...
നരച്ച ആകാശവും നനഞ്ഞ വഴികളുമായി...എന്റെ മഴപുലരികളില്‍ എന്നെ കാത്തിരുന്ന നഗരം...
ഒരു കൊചു ഗ്രാമത്തില്‍ നിന്നും കാലത്തെ എത്തുന്ന ചുവന്ന നിറമുള്ള ബസ്സിലെ അവസാന യാത്രകാരിയായി ഞാന്‍ എത്തുന്നതും കാത്തിരിക്കുന്ന നഗരം..എത്ര വര്‍ഷങ്ങള്‍ ആവുന്നു ഞാന്‍ ഇതേ വഴികളിലുടെ യാത്ര തുടങ്ങിയിട്ട്‌...
ആദിയ യാത്ര...അത്‌ എന്റെ ഒര്‍മ്മയില്‍ ഇല്ല...അമ്മയുടെ ഓര്‍മ്മകളില്‍ അത്‌ ഉണ്ടാവും വലിയ ആസ്പത്രിയില്‍ ഒരു ചെറിയ പഴം തുണിയില്‍ പൊതിഞ്ഞ എന്നെയും ചേര്‍ത്ത്‌ കിടന്നത്‌ എനിക്ക്‌ പനിയായിരുന്നു അത്രേ വലിയ പനി...(എന്തോ പനിക്ക്‌ എന്നെ വലിയ ഇഷ്ടമാണു...ഒരിത്തിരി കുളിരു തന്ന് ഓര്‍മ്മ വെച്ച നാള്‍ മുതല്‍ അത്‌ എനിക്ക്‌ ഒപ്പം ഉണ്ട്‌)
പിന്നീട്‌ ഒരു മല്‍സര വേദി തേടി തോള്‍ സഞ്ചിയില്‍ വാട്ടര്‍ ബാഗും കടല മിട്ടായിയും നിറച്ച്‌...വെള്ളയും നീലയും യൂണിഫോമില്‍..സാറാ റ്റീച്ചര്‍ടെ കൈ പിടിച്ച്‌ റോഡ്‌ ഓടി കടന്ന പാവാടക്കാരി ഞാന്‍ ആയിരുന്നു
കാലങ്ങള്‍ക്കു ഇപ്പുറം കുന്നും മലയും പുഴയും കാവും കുളവും ഉള്ള നാട്‌ വിട്ട്‌...ഈ നഗരപ്രാന്തത്തിലെ കലാലയത്തിന്റെ ഭാഗമായപ്പൊ നോവും നൊമ്പരവും കലര്‍ന്ന നഗര കാഴ…