Skip to main content

ഏറെ പ്രിയപ്പെട്ട നിനക്കായി
















നീ എന്ന ജീവന്റെ അഗ്നിയാവുന്നത്
ഞാന്‍ എന്ന വാഴ്വിന്റെ നേരര്‍ദ്ധമല്ലെ?
ഒരോതുടിപ്പും കിതപ്പും
കുതിപ്പും.....
യാനങ്ങളിലേ വിയര്‍പ്പിന്‍ ചവര്‍പ്പും......
എന്റെ കണ്ണീര് കൊളുത്തികിടക്കുന്ന
വെളുത്ത വ്രുത്തതിന്‍ കറുത്ത സത്യങ്ങളും......
എനെ ഉറക്കികിടത്താന്‍ കൊതിക്കും
നേര്‍ത്തുവിളറിയ വയറിന്‍ തണുപ്പും...
ആരൊരാള്‍ കാത്തു വെയ്പ്പു എനിക്കായി?
ആരെന്റെ നെറുകയില്‍ ചുണ്ടമര്‍ത്തുന്നു?
എത് കരങ്ങളില്‍ ഞാന്‍ ലയിക്കുന്നു?
ആരെന്റെ കാ‍തില്‍ നാമക്ഷരം ചൊല്ലുന്നു?
ഏത് മിഴിയില്‍ ഞാന്‍ മാണിക്ക്യമാവുന്നു?
ജീവ്ന്റെ അര്‍ദ്ധവും വ്യാപ്ത്തിയുമാവുന്നു?
നീയണതെല്ലാം ഞാന്‍ എന്ന വാഴവ്
നീയാണതമേ..ഞാന്‍ എന്ന സത്യം

നിനക്കയി
ഞാന്‍ തഥാഗതയാകാം
ആത്മാവില്‍ നിന്നെ ചിരം പ്രതിഷ്ടിക്കുവാന്‍
സ്വപനങ്ങളില്‍ നിന്നെ ഗര്‍ഭം ധരിക്കാം

എങ്കിലും ഭദ്രേ വളിര്‍ത്തിയെടുക്കുവാന്‍
നീ പോറ്റിയപോലെ നിന്നെ പുലര്‍ത്തുവാന്‍...
പേറ്റു നോവിന്റെയും
പോറ്റു നോവിന്റെ യും...
കൂട്ടിയാല്‍ കൂടാ കടം തീര്‍ത്തെടുക്കുവാന്‍
എത്ര ജന്മം ഞാന്‍ മനസ്സില്‍ ചുമക്കണം
ഇത്തിരി കുങ്കുമ പൊട്ടിന്‍ സുഗന്ധവും...
താരാട്ടു പാട്ടിന്റെ പതിഞ്ഞൊരാ ഇണവും...
ജന്മം മുഴുവനെനിക്കായി ഉഴിഞ്ഞിട്ട
നിന്റെ സ്വപങ്ങളും തൊരാമിഴികളും...
ഒന്നും മടക്കിതരാനില്ലെനിക്കെന്റെ
ചുണ്ടിലേ നേര്‍ത്ത നനവിതൊന്നല്ലാതെ...

--------------
October 8:Happy Birthday Amma...
I love you...
This is my gift for you dis year

Comments

freebird said…
നീ പോറ്റിയപോലെ നിന്നെ പുലര്‍ത്തുവാന്‍...
പേറ്റു നോവിന്റെയും
പോറ്റു നോവിന്റെ യും...
കൂട്ടിയാല്‍ കൂടാ കടം തീര്‍ത്തെടുക്കുവാന്‍
എത്ര ജന്മം ഞാന്‍ മനസ്സില്‍ ചുമക്കണം
ഇത്തിരി കുങ്കുമ പൊട്ടിന്‍ സുഗന്ധവും...
താരാട്ടു പാട്ടിന്റെ പതിഞ്ഞൊരാ ഇണവും...
ജന്മം മുഴുവനെനിക്കായി ഉഴിഞ്ഞിട്ട
നിന്റെ സ്വപങ്ങളും തൊരാമിഴികളും...
ഒന്നും മടക്കിതരാനില്ലെനിക്കെന്റ ....

-------------------

എനിക്കറിയില്ല എന്താണു പറയേണ്ടതെന്ന്, ഒരു പക്ഷെ ഞാന്‍ അടുത്ത പ്രാവശ്യം നാട്ടില്‍ പോകുമ്പോള്‍ എന്റെ അമ്മയെക്കൊണ്ട് ഈ വരികള്‍ വായിപ്പിക്കാം. ഒരിക്കലും പറഞ്ഞറിയിക്കാന്‍ പറ്റാത്ത വിധം അമ്മയെ ഞാന്‍ സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് ഈ വരികളും എന്റെ മൌനവും കൊണ്ട് പ്രകടിപ്പിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കാം ....

--
http://freebird.in
Binoj said…
paalppaayasathil kallu kadikkunnathu pole aanu spelling mistakes.Please take care of that.
freebird said…
hello binoj,


those are not spelling mistakes ! they are the BUGS in blogspot's code. :-)
nallathu..athraye parayanulluuu ippol
Rajesh said…
കൊള്ളാം.അഭിനന്ദനങ്ങള്‍.
അമ്മ തന്‍ അമ്മിഞ്ഞപ്പാലിന്‍ മധുരം
എന്‍ നാവില്‍ വീണ്ടും കിനിഞ്ഞുവോ ?
കവിത നന്നായിട്ടുണ്ട്.

(വേഡ് വെരിയും കമന്റ് പോപ്പ്-അപ്പ് വിന്‍ഡോയും മാറ്റിയാല്‍ സൌകര്യമായിരിക്കും)
This comment has been removed by the author.
ദീപ,

“എത്ര ജന്മം ഞാന്‍ മനസ്സില്‍ ചുമക്കണം
ഇത്തിരി കുങ്കുമ പൊട്ടിന്‍ സുഗന്ധവും...
താരാട്ടു പാട്ടിന്റെ പതിഞ്ഞൊരാ ഇണവും...
ജന്മം മുഴുവനെനിക്കായി ഉഴിഞ്ഞിട്ട
നിന്റെ സ്വപങ്ങളും തൊരാമിഴികളും...
ഒന്നും മടക്കിതരാനില്ലെനിക്കെന്റെ
ചുണ്ടിലേ നേര്‍ത്ത നനവിതൊന്നല്ലാതെ...“

ഈ വരികള്‍ വളരെ മനോഹരമായിരിക്കുന്നു.

ഇനിയുമെഴുതൂ. ഒരൂ മാസമായല്ലോ പോസ്റ്റ് ഇട്ടിട്ട്. പിന്നെ ബഗ്സ് എന്നുപറയാതെ അക്ഷരത്തെറ്റുകള്‍ തിരുത്താന്‍ ശ്രമിക്കുക. ആശംസകള്‍.
vibha said…
Just loved it.. I am not a poet so cant write beautifully like u do.
പക്ഷെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു വായിച്ചപ്പോള്‍ !
febinjoy said…
artist inside the black coat... nice...
Anonymous said…
enikkariyilla endhu parayanam ennu supper ayittunde
ann yesudas said…
i like it ... my mother is also sweet and not tellinggg words

Popular posts from this blog

വാക്കുപെയ്യുമിടത്തിലെ  അയാളും ഞാനും..

***
വായനശാല വരുന്നു.
കുട്ടിയ്ക്ക് സന്തോഷം തോന്നി.
അതുവരെ വല്ലപ്പോഴും അച്ഛൻ വാങ്ങിത്തരുന്ന പുസ്തകങ്ങളോ  അല്ലെങ്കിൽ അപൂർവ്വമായി അടുത്ത വീട്ടിലെ ചേട്ടന്മാരുടെയോ ചേച്ചിമാരുടെയോ കയ്യിൽ നിന്ന് കിട്ടുന്ന പുസ്തകങ്ങളോ ആയിരുന്നു അവളുടെ വായിക്കാനുള്ള മോഹത്തെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തിയിരുന്നത്.
ഏതെങ്കിലും വീടുകളിൽ വിരുന്നു പോകുമ്പോ മേശപ്പുറത്തു നിരക്കുന്ന പലഹാരങ്ങളെക്കാൾ ആ 6 ആം ക്ലാസുകാരിയെ കൊതിപ്പിച്ചിരുന്നത് അവിടെ അടുക്കിവെച്ചിരുന്ന പുസ്തകങ്ങളായായിരുന്നു.
ഇപ്പൊ ഇതാ വായനശാലയിൽ ഒരുപാട് പുസ്തകങ്ങളുണ്ടാവുന്ന്, ഇനി മതിവരുവോളം വായിക്കാം.
‘ആനന്ദലബ്ധിക്കിനിയെന്തു വേണം?’
ഉൽഘാടനദിവസത്തെ തിരക്കുകളെല്ലാം കഴിഞ്ഞു. ആളും ആരവവും ഒഴിഞ്ഞു.

പിറ്റേന്ന് വൈകുന്നേരം മുതൽ കാവിൽ പോയിട്ട് തിരികെ മടങ്ങും വഴി വായനശാലയിൽ പോയി പുസ്തകങ്ങളെടുക്കാനും പത്രം വായിക്കാനുമുള്ള അനുമതി കുട്ടി മുത്തശ്ശിയുടെ കയ്യിൽ നിന്ന് കാലേകൂട്ടി വാങ്ങി. വായന പൂക്കുന്ന ദിവസങ്ങളാണ് ഇനി കുട്ടിയെ കാത്തിരിക്കുന്നത്.
കുട്ടിയുടെ വീട്ടിൽ നിന്ന് വായനശാലയുടെ മുന്നിലൂടെയുള്ള നാട്ടിടവഴി അവസാനിക്കുന്നത് കാവിലാണ്.
സ്കൂൾ വിട്ടു വന്നാൽ, എന്തെങ്കിലുമൊന്ന് കഴിച്ചെന്നു വരുത്തി  കുളത്തി…
കവിതയുടെ റാന്തൽ കൊരുത്തിട്ട 
രാവിനായി കാക്കുകയാണോ 
നമ്മൾ അന്യരായ പ്രണയികൾ?
അതോ മഞ്ഞിനും മഴയ്ക്കുമപ്പുറമെവിടെയോ 
പ്രിയരാരോ ഉണ്ടെന്ന ഓർമ്മയെ 
മനസ്സിലിട്ടു കുറുകി ഇരിക്കുകയോ നാം ?

24.എന്റെ നഗരം...

എന്റെ നഗരം...
ഒരേ സമയം എനിക്ക്‌ അന്യവും സ്വന്തവുമായ നഗരം...
നരച്ച ആകാശവും നനഞ്ഞ വഴികളുമായി...എന്റെ മഴപുലരികളില്‍ എന്നെ കാത്തിരുന്ന നഗരം...
ഒരു കൊചു ഗ്രാമത്തില്‍ നിന്നും കാലത്തെ എത്തുന്ന ചുവന്ന നിറമുള്ള ബസ്സിലെ അവസാന യാത്രകാരിയായി ഞാന്‍ എത്തുന്നതും കാത്തിരിക്കുന്ന നഗരം..എത്ര വര്‍ഷങ്ങള്‍ ആവുന്നു ഞാന്‍ ഇതേ വഴികളിലുടെ യാത്ര തുടങ്ങിയിട്ട്‌...
ആദിയ യാത്ര...അത്‌ എന്റെ ഒര്‍മ്മയില്‍ ഇല്ല...അമ്മയുടെ ഓര്‍മ്മകളില്‍ അത്‌ ഉണ്ടാവും വലിയ ആസ്പത്രിയില്‍ ഒരു ചെറിയ പഴം തുണിയില്‍ പൊതിഞ്ഞ എന്നെയും ചേര്‍ത്ത്‌ കിടന്നത്‌ എനിക്ക്‌ പനിയായിരുന്നു അത്രേ വലിയ പനി...(എന്തോ പനിക്ക്‌ എന്നെ വലിയ ഇഷ്ടമാണു...ഒരിത്തിരി കുളിരു തന്ന് ഓര്‍മ്മ വെച്ച നാള്‍ മുതല്‍ അത്‌ എനിക്ക്‌ ഒപ്പം ഉണ്ട്‌)
പിന്നീട്‌ ഒരു മല്‍സര വേദി തേടി തോള്‍ സഞ്ചിയില്‍ വാട്ടര്‍ ബാഗും കടല മിട്ടായിയും നിറച്ച്‌...വെള്ളയും നീലയും യൂണിഫോമില്‍..സാറാ റ്റീച്ചര്‍ടെ കൈ പിടിച്ച്‌ റോഡ്‌ ഓടി കടന്ന പാവാടക്കാരി ഞാന്‍ ആയിരുന്നു
കാലങ്ങള്‍ക്കു ഇപ്പുറം കുന്നും മലയും പുഴയും കാവും കുളവും ഉള്ള നാട്‌ വിട്ട്‌...ഈ നഗരപ്രാന്തത്തിലെ കലാലയത്തിന്റെ ഭാഗമായപ്പൊ നോവും നൊമ്പരവും കലര്‍ന്ന നഗര കാഴ…