Skip to main content

Posts

Showing posts from January, 2007

9.athmarothanam

നായകന്റെ മരണം

നായകന്
‍വീണുമരിചിരിക്കുന്നു....

നാം അവനായി കണ്ണീര്‍ഒഴുക്കണം.....

അതുംഅഭിനയത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്‍'
എന്തിനാണ് ‍നീ കരയാത്തത്ത്‌
നിന്റെകണ്ണീര്‍വറ്റിയോ?

കാല്‍ വരിയില് ‍അവന് ‍വീണ പോള്‍
നീ കരഞ്ഞില്ല കാരണം അവനയ്‌ ഒറ്റുകൊദുതത
പൊള്‍നിന്റെ കണ്ണിരും നീ കൊടുത്തു

അരയാലില് ‍ഇരുന്നു അവന്
‍വെടന്റെ അമ്പയ്റ്റു പിടഞ്ഞപൊഴും നീ കരഞ്ഞില്ല

പരസ്പരം പ്രഹരിചയേരക പുല്‍ത്ണ്ടില്‍ ഒന്നുനിന്റെ
കണ്ണീര് ‍കൊണ്ടു തിര്‍തതായിരുന്നു..........
ബോധിവൃഷചുവട്ടില്‍.....
വിയോഗസമാധിക്കായി
കാത്തപൊള് ‍നീ കരഞ്ഞില്ല.....
നിന്റെ കണ്ണീരായിരുന്നു
കപിലവസ്തുവില്
‍കവിഞ്ഞൊഴുകിയ കാട്ടാറുകള്‍....
പിന്നേയും,
എത്ര വട്ടം നീ കരയേണ്ടീയിരുന്നു?
ലോകംചുറ്റാനിറങ്ങിയ
പടയാളിക്കു
നീ
ആധിതയംഅരുളി.......
ഒടുവില്‍അവന്‍നിന്നേകിഴട്ക്കിയപൊഴും...
അപ്പൊഴും..
.നീകരഞ്ഞില്ല....
നിന്റെകണീര്‍പണ്ടത്തേ
ആധിത്ത്യതില്‍
കഴുകി പോയിരുന്നലോ...
നീ
ഈ അഭിനയത്തിനു ചേര്‍ന്നവളല്ല...
നീ
തോറ്റിരിക്കുന്നു....
പിന്മാറുക
ഞാന്‍ ഇവനു ചിതയൊരുക്കട്ടേ
ആ..
ചിതയില്‍
ഇവനൊപ്പം എനിക്കും ദഹിക്കണം
നീ...
വലിചെറിയുക
നമ്മുടെ ബന്ധതിന്റെ ചങ്ങലകെട്ടുകള്
‍എന്തു
ഇവന്റെ ഇമകള് ‍അനങ്ങുന്നൊ?
നാവു സ്പന്ധിക്കുന്നൊ?
കരങ്ങള്‍ചലിക്കുന്നൊ?
ഉവ്വ്‌....
ഇ…

8.Ninnilaykku....

തിരികേ നിന്നിലേയ്ക്ക്‌

എന്റെമയില്‍ പീലികള്‍....
എന്റെ ജീവിതമയിരുന്നു...........
അവ ഞാന്‍ നിനക്കു നല്‍കി .........
നീ അവ മാനം കാട്ടാതേ...........
നിന്റെ ജീവിതപുസ്തക താളില്‍ഒളിപ്പിചൂ..........

എന്തിനൊപിറകെപായും പൊള്
‍നിന്നെ വിഴുങ്ങുന്ന തിരക്കില്....
‍നി അവമറന്നു......

ഒടുക്കം നിന്റെ അസ്തിത്‌'വം
തന്നെ നിനക്കു നഷ്ടപെട്ടുഎന്നു തോന്നിയപ്പോള്
‍നീ മാനം നോക്കി വിലപിചൂ ....

അപ്പൊള്‍

നീ കണ്ടു
മാനത്തു വിരിഞ്ഞുനില്‍ക്കുന്ന മഴവില്ലിനെ
നിനക്കു നിന്നെ....
എന്റെ മയില്‍ പീലികളേ...
ഓര്‍മ വന്നു

കുടമുല്ലപൂകളില്‍ ഹിമബിന്ദുവായി
പെയ്തിറങ്ങുന്ന നിലാവിനേയും
ആതിര സന്ധിയേയും നീ ഓര്‍മിചു....

നീതിരികെ നി ന്റെ ജീവിതപുസ്തകതാളു മറിചു

അവിടെ
നീ കണ്ടതു
പഴയ മയില്‍പീലികള്‍ക്കുപകരം

അടര്‍ന്നു തുടങ്ങിയ
എന്റെ
ജീവിതമായിരുന്നു....
അവയെകൈകുമ്പിളിലാകി
നീ
യാത്രതുടര്‍ന്നു

എതൊക്കെപാപനാശിനികള്?
‍എതൊക്കെപുണ്‍യ സന്‍ കേതങ്ങള്‍...

സങ്ക്ടങ്ങള്‍
മഞ്ഞുറക്കുന്നതാഴ്‌വാരങ്ങള്‍
ജീവിതംതിളചുമറിഞ്ഞു
ഉഷരമാകുന്നമരുഭൂമികള്‍

ഒരിടത്തും
നീ ആ പഴയ മയില്‍പീലികള്‍കണ്ടില്ല

നിസങ്ങതയൊടെ
നീ
യാത്ര തുടര്‍ന്നു
ഒടുവില്‍
നീ
തിരിചെത്തി


നടുമാഞ്ചൊട്ടില്‍
നിലാവില്‍
കുടമുല്ലവിരിഞ്ഞുനിന്നിരുന്ന
പാരിജാതങ്ങള്‍പൂത്…

7.kaathirippu

കരളുരുകുന്ന വേദന
കവിതയ'........
ഉതിരവേ......

ഉണ്‍ രുന്ന
ഹര്‍ഷതിന്‍ മിഴിനീര്‍ കുടിചുകൊണ്ട്‌
ഇവിടെ ഇ ഉമ്മരപടിയില്‍
ഇരിക്കവേ.......

മുന്നില്‍ തിമറക്കുന്നു
ദാ മഴത്താരുകള്
‍ഒരു മാരി മുത്തി താളില്‍ പതിക്കവേ

പുതുമയുടെ കോലങ്ങള്
‍എഴുതുന്നു മാനസം
പിന്നില്‍ പതിക്കുന്നമറ്റ്‌

ഒന്നിനയ്‌ കൂടിപഴയ തുള്ളിതന്‍ ഹ്രുദയത്തില്‍ആഴ്തവേ
ഉള്ളിലേകദനവുംകവിതയില്‍കലരവേ

അറിയാതേഞാന്‍ ഒരുസ്വപ്നത്തില്‍ആഴുന്നു
വിറകൊണ്ടഭൂമിയുടേവിതുമ്പലയിത്തിരുന്നു

അലറുന്നകാറ്റിന്റേകവച്മയിമാറുന്നു
പിന്നെഎന്‍ സ്വപ്നംമുറിയവേ
വരളുന്ന വര്‍ത്തമാനതിന്റെ
വദനം വിരിയവേ

പുതിയൊരു വേദന നൊമ്പരമാകവേ
പുതിയൊരു കവിതയ്ക്കയ്‌
കാത്തിരിക്കുന്നു ഞാന്‍

6.kanakaytuppu.......

കണക്കടുപ്പ്‌


ഞാന്‍ സ്നേഹിക്കുന്നത്‌
നിങ്ങലുടയ്‌ ബാഹിയമായപൊള്ളത്തരങ്ങളയോ
കാപടിയത്തിന്റയ്‌ കനിവിനയ്യൊ അല്ല

ഞാന്‍ സ്നേഹിക്കുനത്‌
പ്രക്രുതിയുടയ്‌ അത്മാവിനയണു
ദുരെ മലമുകളില്‍ വിരിയുന്ന മഴവില്ലിനേ
മവുനത്തിനറ്റയ്‌ ആഴങ്ങളില്‍ നാമ്പു എടുക്കുന്നവാചലതയുടയ്‌ പൂക്കളേ
പുലരിയെ.പഴമയെ,പനിനീര്‍മലരിനയ്‌ ഒകേ
സാഗരത്തിന്റയ്‌ തിരതള്ളലിനയും
സായന്തനഗലുടയ്‌ സങ്കിര്‍ത്തനങ്ങലയും ഞാന്‍ സ്നേഹിക്കുന്നു...

ഞാന്‍ അനുസരിക്കുന്നതു
യാസ്ഥിതികത്വതിന്റയ്‌ ഉരുക്കുമൂഷയിലിട്ടു
നിയമങ്ങളെന്നു ഓമനപേരിട്ട്‌ നിങ്ങള്‍ കല്‍പ്പിക്കന്ന
നിങ്ങളുടയ്‌ ധാര്‍ഷ്ടിയത്തിന്റയ്‌ പ്രതിഭലനങ്ങളയ്‌ അല്ല..
മറിചു എന്റയ്‌ മനസാക്ഷിസ്നേഹസ്വരത്തില്‍
എന്നൊടുമന്ത്രിക്കുന്ന
എന്റയ്‌ നന്മതിന്മകളുടയ്‌
തുലാസില്‍ തുക്കി എടുത്ത
കുറയ്‌ വിധി വാചകങ്ങളേയാണു
ഏന്റെ വിധി നടപ്പാക്കുന്ന വിധാധവു
ഈ പ്ര്പഞ്ചത്തിന്റയ്‌ നിഗൂടതകള്‍അനാവരണം
ചെയ്യുനവനാണു

എന്റയ്‌ വാദി മനസും പ്രതി ചരിയകളുമാണൂ
ഞാന്‍ വെറുക്കുന്നതുകുറ്റങ്ങളുടയ്‌ കൂംബാരങ്ങളുമായി
എനിക്കു വിരുന്നൊരുക്കിയനിങ്ങളുടയ്‌ വചനന്‍ള്‍ അല്ല...

എതു നിമിഷതിലനുഏനിക്കു എന്നയ്‌ നാശ്ട്ംടമായതു...
ഞാന്‍ എനിക്കു അന്നിയ ആയയത്ത്‌...
എന്റയ്‌ വാക്കുകള്‍ എനയ്‌ ഒറ്റ്‌ കൊടുത്ത…

5.Nazhikamani....

നാഴികമണി
എന്റയ്‌ നാഴികമണി സ്പന്തിക്കുന്നില്ല
ഒരു പഴയ ഭുപടം ആചുമരില്‍ കിടന്നിരുന്നുവല്ലൊ
അതു പൊടി പിടിചിരിക്കുന്നു,
മാറാലമുടിയആ ഭുൂപടതിനു മുകളി
മറ്റു ഒരു ഭുൂപടം
അവ്യയ്കത്മാവുന്ന
അനിതിയുടയ്‌ ധുളി അണിഞ്ഞ രാജിയങ്ങള്‍മുന്നില്‍
തുറന്നുവയ്ച പുസ്തകതാളുമായി ഇരിക്കുന്ന കൊചുകുട്ടി
അവന്‍മുന്നിലയ്‌ പുസ്തക താളില്‍അവയ്ക്താക്ഷരങ്ങള്‍,
വരകള്‍ ,വര്‍ണങ്ങള്‍ ഒകയ്‌ കൊറിയിടുന്നു,
ഇടയില്‍ ഒളികണ്ണാല്‍ എന്നയ്‌ നോൂക്കുന്നുഉണ്ണീ...
നിന്നൊടു കോപിക്കാന്‍ എനിക്കവുന്നില്ല
നിന്നില്‍ ഞാന്‍ കാണുന്നതു മറ്റു ഒരു ഉണ്ണികണ്ണനയ്‌ ആണു...
ഒരു കയ്യില്‍ ഭക്തിതന്‍ വെണ്ണയും...
മറു കയ്യില്‍ വിഭക്തിതന്‍ ചമ്മട്ടവും..
ഒരു കണ്ണില്‍..പ്രണയമാം സുര്യനൂം..
മറുകണ്ണില്ല്പ്രളയമയീ പ്രണവവും...
പ്രളയം ഒരു യമുനയായി എന്നിലയ്ക്കു ഒഴുകവയ്‌
ഞാന്‍ പ്രവാചകനായ്‌ കാത്തിരുന്ന അല്‍മിത്ര ആവുന്നു...
മനുഷ്‌ യ പുത്രന്റയ്‌ പാപങ്ങള്‍..
എന്റയ്‌ കണ്ണീരിനാല്‍ എനിക്കുകഴുകണ്ടയൊ?

ഓ...ഞാന്‍ ഒരു യുക്തി വാദിയാനല്ലൊ..
യുക്തിക്കു വേണ്ടി വാദിക്കുന്നവളോ?
യുക്തി വാദിഛൂ കിഴ്‌ പയ്‌ടുതിയവളോ?
ഇന്നിന്റയ്‌ യുക്തികള്‍ നാലയുടയ്‌ വിഡ്ഡിതത്ങ്ങള്‍ ആയും
ഇന്നലയുടയ്‌ വിഡ്ഡിതങ്ങള്‍ ഇന്നിന്റയ്‌ യുക്തികളായും മാറവ്യ്യ…