Skip to main content

21.kanna ninakkayi....

കൃഷ്ണ-പക്ഷം എന്ന കവിതക്കുള്ള മറുകുറിയാണിത്‌...
കൃഷ്ണനേ കൃഷ്ണനായി അറിയുന്ന രാധയുടേ മനസ്സ്‌ വാക്കിലൂടെ വരചിടാന്‍ ഒരു വിഫല ശ്രമം



കണ്ണാ തിരിച്ചറിയുന്നുവോ
നീയിന്നു...
വൃന്ദാവനത്തിലെ
മങ്ങിയൊരീ നിഴല്‍?
കങ്കണം ഇല്ലത്ത പൊല്‍ ചിലമ്പില്ലാത്ത
സ്വപ്നങ്ങള്‍ കാണാത്തിരിക്കാന്‍ പഠിച്ചൊരീ
പാവം മനസ്സിന്‍ മതിഭ്രമം മാത്രമോ
നീയിങ്ങുവന്നതും എന്നെ അറിഞ്ഞതും?

ഏങ്കിലും
കണ്ണാ നിനക്കായി
കൊരുക്കട്ടേ
ഇന്നു ഞാന്‍ എന്റെയി
കമ്പിത ഹ്രുദിന്റേ
കണ്ണുനീര്‍ തുള്ളികള്‍...

മാധവാ മൗലിലിയില്‍ ചാര്‍ത്തെട്ടെ
ഞാന്‍ എന്റെ നഷ്ട
സ്വപ്നങ്ങളാം സൗഗന്ധികങ്ങളേ...

കാലം എറെ കടന്നിതിന്നെങ്കിലും
കാളിന്ദി എനിക്കന്യമയെങ്കിലും
കാത്തുവെഛു ഞാന്‍ എന്നെ നിനക്കായി
കാര്യം ഇന്നതിനെറെയില്ലെങ്കിലും
കാത്തിരുന്നിവള്‍ കാത്തിരിപ്പിന്നുമപ്പുറം

വിഢിയെന്നോതി ചിരിചവരെത്രപേര്‍?
ഭ്രാന്തിയെന്നാര്‍ത്തു വിളിചവരെത്ര പേര്‍?
നീ വരിലെന്നും എല്ലാം ഒരൊര്‍മ്മയായി
എങ്ങൊ മറഞ്ഞിരിക്കാം
എന്നുമൊതിയോര്‍
എത്ര പേര്‍ എത്ര പേര്‍ എങ്കില്ലും
മാധവാ
എങ്ങനെ വിസ്മരിക്കും പ്രിയാ
നീയെന്റെ
സ്വപ്നാ വേഗങ്ങളില്‍ യാഗശ്വമായതും
എണ്ണിയാല്‍ തീരാത്ത വാക്കിനാല്‍
നോക്കിനാല്‍ എന്നെ നിനക്കായി
നീ കണ്ടെടുത്തതും?

ഒടുവിലെ മോക്ഷമായി
ഒടുവിലെ മുക്തിയായി
നമ്മില്‍ ലയിചാണു
നാമൊടുങ്ങേണ്ടതെന്ന്
ആദിയം അറിഞ്ഞതും
എങ്ങനെ വിസ്മരീചീടാന്‍
പ്രിയ നിന്റെ ജീവന്റെ സ്പന്ദനം
ഞാന്‍ മാത്രമല്ലയോ?


എത്ര കാതങ്ങള്‍ പിന്നിട്ടു എങ്കിലും
വര്‍ഷ പകര്‍ഛകള്‍ വേഷപകര്‍ഛകള്‍
എത്ര നടന്നിതു കണ്മുന്‍പിലില്‍ എങ്കിലും
കണ്ണാ നിനക്കായി
കാത്തു വെച്ചെന്റെ യീ
കാലം ത്യജിചിട്ട ജീവന്റെ പുസ്തകം
ഒടുവിലെ മാത്രയില്‍ ഒടുവിലെ വേളയില്‍ അറിക കുമാരാ
നാം
കാലാതിവര്‍ത്തികള്‍...
ഈ ബാഷ്പ ബിന്ദുവില്‍
ഈ സ്മമുദ്ര ഹ്രുധയതില്‍
ഈ പ്രണയ പ്രളയതില്‍
നീ അഭയം തിരക്കകുക
ഇവളില്‍ ലയിക്കുക
ഇവളെ നീ നിന്റെ മറു ജന്മമാക്കുക...

Comments

freebird said…
നന്നായിരിക്കുന്നു സുഹ്രുത്തേ ...
vinayak said…
...u hav posted it very welll....
orupaadu varikal enne aakarshichenkilum eduthu parayaanayi kurachu varikal ente manasil thangi nilkkunnu..
athingane thudangunnu...
viddiyennothi chirichavar ethraper?
bhranthiyennothi vilichavar ethraper?
nee varillennum ellam orormayayi engo maranjirikkam ennumothiyor ethraper.......
.....ee varikalil oru gooda vimarsanathinte swaram njan kanunnu...athu oru pakshe ee samoohathinu nerey aayirikkam....athu pakshe ,enikku ennodu thanneyulla oru koottam chodyangalaayittu thanneyaanu thonniyathu...enthaayalum aa varikal ennum manasil thangi nilkkunna onnu thanne...
Vinita said…
really touching words...

raadhayude manassu.... u've pictured it very beautifully..

Popular posts from this blog

വാക്കുപെയ്യുമിടത്തിലെ  അയാളും ഞാനും..

***
വായനശാല വരുന്നു.
കുട്ടിയ്ക്ക് സന്തോഷം തോന്നി.
അതുവരെ വല്ലപ്പോഴും അച്ഛൻ വാങ്ങിത്തരുന്ന പുസ്തകങ്ങളോ  അല്ലെങ്കിൽ അപൂർവ്വമായി അടുത്ത വീട്ടിലെ ചേട്ടന്മാരുടെയോ ചേച്ചിമാരുടെയോ കയ്യിൽ നിന്ന് കിട്ടുന്ന പുസ്തകങ്ങളോ ആയിരുന്നു അവളുടെ വായിക്കാനുള്ള മോഹത്തെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തിയിരുന്നത്.
ഏതെങ്കിലും വീടുകളിൽ വിരുന്നു പോകുമ്പോ മേശപ്പുറത്തു നിരക്കുന്ന പലഹാരങ്ങളെക്കാൾ ആ 6 ആം ക്ലാസുകാരിയെ കൊതിപ്പിച്ചിരുന്നത് അവിടെ അടുക്കിവെച്ചിരുന്ന പുസ്തകങ്ങളായായിരുന്നു.
ഇപ്പൊ ഇതാ വായനശാലയിൽ ഒരുപാട് പുസ്തകങ്ങളുണ്ടാവുന്ന്, ഇനി മതിവരുവോളം വായിക്കാം.
‘ആനന്ദലബ്ധിക്കിനിയെന്തു വേണം?’
ഉൽഘാടനദിവസത്തെ തിരക്കുകളെല്ലാം കഴിഞ്ഞു. ആളും ആരവവും ഒഴിഞ്ഞു.

പിറ്റേന്ന് വൈകുന്നേരം മുതൽ കാവിൽ പോയിട്ട് തിരികെ മടങ്ങും വഴി വായനശാലയിൽ പോയി പുസ്തകങ്ങളെടുക്കാനും പത്രം വായിക്കാനുമുള്ള അനുമതി കുട്ടി മുത്തശ്ശിയുടെ കയ്യിൽ നിന്ന് കാലേകൂട്ടി വാങ്ങി. വായന പൂക്കുന്ന ദിവസങ്ങളാണ് ഇനി കുട്ടിയെ കാത്തിരിക്കുന്നത്.
കുട്ടിയുടെ വീട്ടിൽ നിന്ന് വായനശാലയുടെ മുന്നിലൂടെയുള്ള നാട്ടിടവഴി അവസാനിക്കുന്നത് കാവിലാണ്.
സ്കൂൾ വിട്ടു വന്നാൽ, എന്തെങ്കിലുമൊന്ന് കഴിച്ചെന്നു വരുത്തി  കുളത്തി…
കവിതയുടെ റാന്തൽ കൊരുത്തിട്ട 
രാവിനായി കാക്കുകയാണോ 
നമ്മൾ അന്യരായ പ്രണയികൾ?
അതോ മഞ്ഞിനും മഴയ്ക്കുമപ്പുറമെവിടെയോ 
പ്രിയരാരോ ഉണ്ടെന്ന ഓർമ്മയെ 
മനസ്സിലിട്ടു കുറുകി ഇരിക്കുകയോ നാം ?

24.എന്റെ നഗരം...

എന്റെ നഗരം...
ഒരേ സമയം എനിക്ക്‌ അന്യവും സ്വന്തവുമായ നഗരം...
നരച്ച ആകാശവും നനഞ്ഞ വഴികളുമായി...എന്റെ മഴപുലരികളില്‍ എന്നെ കാത്തിരുന്ന നഗരം...
ഒരു കൊചു ഗ്രാമത്തില്‍ നിന്നും കാലത്തെ എത്തുന്ന ചുവന്ന നിറമുള്ള ബസ്സിലെ അവസാന യാത്രകാരിയായി ഞാന്‍ എത്തുന്നതും കാത്തിരിക്കുന്ന നഗരം..എത്ര വര്‍ഷങ്ങള്‍ ആവുന്നു ഞാന്‍ ഇതേ വഴികളിലുടെ യാത്ര തുടങ്ങിയിട്ട്‌...
ആദിയ യാത്ര...അത്‌ എന്റെ ഒര്‍മ്മയില്‍ ഇല്ല...അമ്മയുടെ ഓര്‍മ്മകളില്‍ അത്‌ ഉണ്ടാവും വലിയ ആസ്പത്രിയില്‍ ഒരു ചെറിയ പഴം തുണിയില്‍ പൊതിഞ്ഞ എന്നെയും ചേര്‍ത്ത്‌ കിടന്നത്‌ എനിക്ക്‌ പനിയായിരുന്നു അത്രേ വലിയ പനി...(എന്തോ പനിക്ക്‌ എന്നെ വലിയ ഇഷ്ടമാണു...ഒരിത്തിരി കുളിരു തന്ന് ഓര്‍മ്മ വെച്ച നാള്‍ മുതല്‍ അത്‌ എനിക്ക്‌ ഒപ്പം ഉണ്ട്‌)
പിന്നീട്‌ ഒരു മല്‍സര വേദി തേടി തോള്‍ സഞ്ചിയില്‍ വാട്ടര്‍ ബാഗും കടല മിട്ടായിയും നിറച്ച്‌...വെള്ളയും നീലയും യൂണിഫോമില്‍..സാറാ റ്റീച്ചര്‍ടെ കൈ പിടിച്ച്‌ റോഡ്‌ ഓടി കടന്ന പാവാടക്കാരി ഞാന്‍ ആയിരുന്നു
കാലങ്ങള്‍ക്കു ഇപ്പുറം കുന്നും മലയും പുഴയും കാവും കുളവും ഉള്ള നാട്‌ വിട്ട്‌...ഈ നഗരപ്രാന്തത്തിലെ കലാലയത്തിന്റെ ഭാഗമായപ്പൊ നോവും നൊമ്പരവും കലര്‍ന്ന നഗര കാഴ…