Skip to main content

തോന്ന്യാക്ഷരങ്ങള്‍




Thonniyaksharangal enna ee kurippukal okeyyum njan ezhuthiyathu entey priya chengathi vibhakku vendi aayirunnu..avaludey jeevanaya maxinu nalkaan...pala thundupaperukalil aayi palapozhayi ezhuthapayttathu..

njan kanda ettavum nalla pranayakaavyathinu..
For my ever loving friend
Mrs.Vibha Mathews &Mathews
എന്റെ വിദൂര നക്ഷത്രം....
പുരാവൃത്ത സ്മൃതി...
ഓര്‍മ്മകളിലെ നിഴലനക്കം അതു നീ അയിരുന്നൊ?
ഞാന്‍ ഉറങ്ങുന്ന രാവില്‍...എവിടയൊ എനിക്കായി ഉറങ്ങാതിരുന്നതും
ഉഴറിയ കണ്ണുകളുമായി ജാഗ്രതയോടെ കാതോര്‍ത്തിരുന്നതുമായ എന്റെ കാവലാള്‍നീ ആയിരുന്നൊ?
ആ ഉറക്കുപാട്ടു നിന്റെതായിരുന്നുവൊ?
കല്‍ദൈവങ്ങള്‍ക്കു മുന്‍പില്‍ ഒന്നും അര്‍ത്ഥിക്കാതെ തൊഴുതുമടങ്ങുമ്പോള്‍ എനിക്കായി കത്തിയെരിഞ്ഞകര്‍പ്പൂരനാളവും നീയായിരുന്നൊ?
നീ ആയിരുന്നുവൊ എന്റെ ഹൃദയധമനികളില് ‍ഞാന്‍ പോലും അറിയാതെ അലിഞ്ഞു ചേര്‍ന്ന ചുവപ്പ്‌
എന്റെ പുഴയില്‍ ഞാന്‍ അറിയാത്ത ജലപുഷ്പം
പുഴയില്‍ ഒടുങ്ങാന്‍ പുഴുടെ അഴങ്ങള്‍ തേടിയ യാത്രയില്‍...
പിന്‍ വിളിയായി പാദം പുണര്‍ന്ന കുഞ്ഞു ഓളം നീ ആയിരുന്നുവൊ?
ആ അല്‍ഭുതം,അനാദിയായ സൂര്യന്‍ നീ ആയിരുന്നുവൊ???
എങ്കില്‍നിനക്കായി ഞാന്‍ തരാം ജീവന്റെ കണ്ണീരു കൂട്ടികുഴച ഒരു ഉരുള ചോറു

Comments

ശ്രീ said…
നന്നായിട്ടുണ്ട്.

:)
bobinson said…
ഒരു വലിയ കവിതയില്‍ നിന്നും അടര്‍ത്തിയെടുത്തത് പോലെയുള്ള അപൂര്‍ണതയുണ്ടീ വരികള്‍ക്ക്. നന്നായിട്ടില്ലെന്നല്ല. പക്ഷെ തോന്ന്യാക്ഷരങ്ങളെന്ന പേര്‍ ചേരുന്നു. തോന്ന്യാക്ഷരങ്ങള്‍ക്ക് പകരം അറിവുകളെല്ലാം ഒരുമിച്ക് ചേര്‍ത്ത് എന്നെങ്കിലും ഒരു വലിയ സമാഹാരമായി വരുന്നതായിരിക്കും നല്ലതെന്ന് തോന്നുന്നു.
Liju James said…
tonniya aksharangal tanne..pakshe tonnyaksharangalalla ...tonnalukal aatmavinte ullil ninnu varunnu...tonnalukal manassinte agadhakonukalilengu ninno uyarnnu varunna neduveerppukalalle...ee varikal manoharam...

Popular posts from this blog

വാക്കുപെയ്യുമിടത്തിലെ  അയാളും ഞാനും..

***
വായനശാല വരുന്നു.
കുട്ടിയ്ക്ക് സന്തോഷം തോന്നി.
അതുവരെ വല്ലപ്പോഴും അച്ഛൻ വാങ്ങിത്തരുന്ന പുസ്തകങ്ങളോ  അല്ലെങ്കിൽ അപൂർവ്വമായി അടുത്ത വീട്ടിലെ ചേട്ടന്മാരുടെയോ ചേച്ചിമാരുടെയോ കയ്യിൽ നിന്ന് കിട്ടുന്ന പുസ്തകങ്ങളോ ആയിരുന്നു അവളുടെ വായിക്കാനുള്ള മോഹത്തെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തിയിരുന്നത്.
ഏതെങ്കിലും വീടുകളിൽ വിരുന്നു പോകുമ്പോ മേശപ്പുറത്തു നിരക്കുന്ന പലഹാരങ്ങളെക്കാൾ ആ 6 ആം ക്ലാസുകാരിയെ കൊതിപ്പിച്ചിരുന്നത് അവിടെ അടുക്കിവെച്ചിരുന്ന പുസ്തകങ്ങളായായിരുന്നു.
ഇപ്പൊ ഇതാ വായനശാലയിൽ ഒരുപാട് പുസ്തകങ്ങളുണ്ടാവുന്ന്, ഇനി മതിവരുവോളം വായിക്കാം.
‘ആനന്ദലബ്ധിക്കിനിയെന്തു വേണം?’
ഉൽഘാടനദിവസത്തെ തിരക്കുകളെല്ലാം കഴിഞ്ഞു. ആളും ആരവവും ഒഴിഞ്ഞു.

പിറ്റേന്ന് വൈകുന്നേരം മുതൽ കാവിൽ പോയിട്ട് തിരികെ മടങ്ങും വഴി വായനശാലയിൽ പോയി പുസ്തകങ്ങളെടുക്കാനും പത്രം വായിക്കാനുമുള്ള അനുമതി കുട്ടി മുത്തശ്ശിയുടെ കയ്യിൽ നിന്ന് കാലേകൂട്ടി വാങ്ങി. വായന പൂക്കുന്ന ദിവസങ്ങളാണ് ഇനി കുട്ടിയെ കാത്തിരിക്കുന്നത്.
കുട്ടിയുടെ വീട്ടിൽ നിന്ന് വായനശാലയുടെ മുന്നിലൂടെയുള്ള നാട്ടിടവഴി അവസാനിക്കുന്നത് കാവിലാണ്.
സ്കൂൾ വിട്ടു വന്നാൽ, എന്തെങ്കിലുമൊന്ന് കഴിച്ചെന്നു വരുത്തി  കുളത്തി…
കവിതയുടെ റാന്തൽ കൊരുത്തിട്ട 
രാവിനായി കാക്കുകയാണോ 
നമ്മൾ അന്യരായ പ്രണയികൾ?
അതോ മഞ്ഞിനും മഴയ്ക്കുമപ്പുറമെവിടെയോ 
പ്രിയരാരോ ഉണ്ടെന്ന ഓർമ്മയെ 
മനസ്സിലിട്ടു കുറുകി ഇരിക്കുകയോ നാം ?

24.എന്റെ നഗരം...

എന്റെ നഗരം...
ഒരേ സമയം എനിക്ക്‌ അന്യവും സ്വന്തവുമായ നഗരം...
നരച്ച ആകാശവും നനഞ്ഞ വഴികളുമായി...എന്റെ മഴപുലരികളില്‍ എന്നെ കാത്തിരുന്ന നഗരം...
ഒരു കൊചു ഗ്രാമത്തില്‍ നിന്നും കാലത്തെ എത്തുന്ന ചുവന്ന നിറമുള്ള ബസ്സിലെ അവസാന യാത്രകാരിയായി ഞാന്‍ എത്തുന്നതും കാത്തിരിക്കുന്ന നഗരം..എത്ര വര്‍ഷങ്ങള്‍ ആവുന്നു ഞാന്‍ ഇതേ വഴികളിലുടെ യാത്ര തുടങ്ങിയിട്ട്‌...
ആദിയ യാത്ര...അത്‌ എന്റെ ഒര്‍മ്മയില്‍ ഇല്ല...അമ്മയുടെ ഓര്‍മ്മകളില്‍ അത്‌ ഉണ്ടാവും വലിയ ആസ്പത്രിയില്‍ ഒരു ചെറിയ പഴം തുണിയില്‍ പൊതിഞ്ഞ എന്നെയും ചേര്‍ത്ത്‌ കിടന്നത്‌ എനിക്ക്‌ പനിയായിരുന്നു അത്രേ വലിയ പനി...(എന്തോ പനിക്ക്‌ എന്നെ വലിയ ഇഷ്ടമാണു...ഒരിത്തിരി കുളിരു തന്ന് ഓര്‍മ്മ വെച്ച നാള്‍ മുതല്‍ അത്‌ എനിക്ക്‌ ഒപ്പം ഉണ്ട്‌)
പിന്നീട്‌ ഒരു മല്‍സര വേദി തേടി തോള്‍ സഞ്ചിയില്‍ വാട്ടര്‍ ബാഗും കടല മിട്ടായിയും നിറച്ച്‌...വെള്ളയും നീലയും യൂണിഫോമില്‍..സാറാ റ്റീച്ചര്‍ടെ കൈ പിടിച്ച്‌ റോഡ്‌ ഓടി കടന്ന പാവാടക്കാരി ഞാന്‍ ആയിരുന്നു
കാലങ്ങള്‍ക്കു ഇപ്പുറം കുന്നും മലയും പുഴയും കാവും കുളവും ഉള്ള നാട്‌ വിട്ട്‌...ഈ നഗരപ്രാന്തത്തിലെ കലാലയത്തിന്റെ ഭാഗമായപ്പൊ നോവും നൊമ്പരവും കലര്‍ന്ന നഗര കാഴ…