Skip to main content

I forgive the tears I was made to shed, I forgive the pain and thedisappointments, I forgive the betrayals and the lies, I forgive theslanders and intrigues, I forgive the hatred and persecution, I forgivethe blows that hurt me..

I forgive the tears I was made to shed, I forgive the pain and the disappointments, I forgive the betrayals and the lies, I forgive the slanders and intrigues, I forgive the hatred and persecution, I forgive the blows that hurt me.. by {deepapraveen very busy with work..back soon
I forgive the tears I was made to shed, I forgive the pain and the disappointments, I forgive the betrayals and the lies, I forgive the slanders and intrigues, I forgive the hatred and persecution, I forgive the blows that hurt me.., a photo by {deepapraveen very busy with work..back soon on Flickr.


Dear,
I don't know what are you doing now, at this moment, when I am writing this.  I just felt , I should be talking to you right at this very moment, before I change my mind. This moment is destined for talking to you. 
Do you believe in signs? Do you believe in the magic of words? Do you believe in travelling with time and with in time? If you revert the question back to me my answer is I don't know. That means I am not sure about the answers. But I often came across them and asked me, ordered me or teased me to believe in them. Well, them may be suggestive but they were/are there, in my life. So I am just wondering have you ever felt the same?

I want to tell you about travelling and forgiveness. As a one liner it is simple. Travel and forgive yourself. It is not my contribution. It came as a sign, it came from words, it came from time,it came from the book I am reading now (As you can see from the quote). The movie I randomly picked today said the same, the exact same words, travel and forgive. A friend or a co traveler reproduced the same theme in the most inappropriate conversation about one of the most dry subjects in the world, how to write an academic  work with in a short period of time. She said she love to travel and discover herself and forgive.

I didn't say a word, I am too afraid. I always say (most of the time not feeling it) life is a continues travel with out a proper destination. But I may be wrong. No I am wrong, life consists of several journeys and stops. There is several in-between places. We were stuck and we will be stuck and life moves on with out us. Or we are afraid of carrying out the journey further ahead. Because we were broken, tried, excited, loved, betrayed in those paths. We are afraid to take the next journey. We are scared about what if this went wrong? What if this is not the right journey? what if i am crossing someoneelse's path? what if I am not yet ready for the travel? What if I may be alone after a while? What if I am not able to finish the journey? Questions and doubts, it is a chain we are wearing in our neck.

Have you heard about Mercury? Not the element mercury, well it is connected because as the element this mercury is also not stable moving from place to place, a self confused messenger. This is about the messenger Mercury, the roman mythological character. It is believed that his stories are also associated  with the Greek god of travel Hermes,both of them had winged sandals, symbol of travel. There is a story about a traveler and Hermes. As Hermes being the god of travel, travelers often promise something for him for a safe and sound journey. This traveler also made a promise,' what ever he came across in the journey he will give half to Hermes. He found a bag full of dates and almonds and he ate them all. He placed the pits of dates and shells of almond in Hermes temple and said ' See I have the half, I have saved out side and inside for you'. We are also the same, turning our vowes and promises in tune with our need and necessities. We hurt ourselves by this acts. But we are not ready to forgive ourselves. We are hurt by ourselves and we are not ready to continue our travel. We are stuck. But we have to move on. No second is the same, so sunrise is the same, you and me are not the same. We are changing. Forgive yourself and travel.


This is what I want to tell you. I missed you. Badly and deeply. But now I am not missing you. I am sure you will be back tomorrow.

D.






Comments

kochu said…
nannayittund...
kochu said…
athei entha commentiyit ath publish cheyyathe
kochu said…
kochu poyitt pinneyum varam..... veendum nalla postukal pratheekshichirikkanu njan
kochu said…
nannayittund...

Popular posts from this blog

Must read books

This is a compilation of must read books by my fellow face book friends.


I hereby express my sincere gratitude to all those friends who suggested books.


I hope the following list may help at least a new reader. If you have more suggestions please feel free to comment.






Thanks






Deepa Praveen


1. ഒരു ദേശത്തിന്റെ കഥ


2. Kite Runner-Kalid hosseini

3. സുഗന്ധി എന്ന ആണ്ടാൾ ദേവനായകി - ടി. ഡി. രാമകൃഷ്ണൻ

4. The power of your subconscious mind by Dr.Joseph Murphy.

5. ആശാപൂർണ ദേവിയുടെ "പ്രഥമ പ്രതിശ്രുതി.

6. അർദ്ധനാരീശ്വരൻ , Perumal Murugan

7. Thousand splendid suns-Kalid hosseini

8. ബെന്യാമീന്റെ ആടുജീവിതം

9. നൂറു സിംഹാസനങ്ങൾ- ജയമോഹനൻ

10. ആശാപൂർണ ദേവിയുടെ "പ്രഥമ പ്രതിശ്രുതി

11. തുമ്മാരുകുടി കഥകൾ - മുരളി തുമ്മാരാകുടി

12. സേതുവിന്റെ 'അടയാളങ്ങൾ

13. The Love Queen of Malabar: Memoir of a Friendship with Kamala Das.

14. ഒരു സങ്കീർത്തനം പോലെ-പെരുമ്പടവം

15. ആരാച്ചാര്‍- Meera.

16. ബോറീസ് പോളെ വോയിസിന്റെ... ഒരു യഥാർത്ഥ മനുഷ്യന്റെ കഥ.

17. Maranapusthakam- O. M Aboobacker.

18. To kill a mockingb…

വാക്കുപെയ്യുമിടത്തിലെ  അയാളും ഞാനും..

***
വായനശാല വരുന്നു.
കുട്ടിയ്ക്ക് സന്തോഷം തോന്നി.
അതുവരെ വല്ലപ്പോഴും അച്ഛൻ വാങ്ങിത്തരുന്ന പുസ്തകങ്ങളോ  അല്ലെങ്കിൽ അപൂർവ്വമായി അടുത്ത വീട്ടിലെ ചേട്ടന്മാരുടെയോ ചേച്ചിമാരുടെയോ കയ്യിൽ നിന്ന് കിട്ടുന്ന പുസ്തകങ്ങളോ ആയിരുന്നു അവളുടെ വായിക്കാനുള്ള മോഹത്തെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തിയിരുന്നത്.
ഏതെങ്കിലും വീടുകളിൽ വിരുന്നു പോകുമ്പോ മേശപ്പുറത്തു നിരക്കുന്ന പലഹാരങ്ങളെക്കാൾ ആ 6 ആം ക്ലാസുകാരിയെ കൊതിപ്പിച്ചിരുന്നത് അവിടെ അടുക്കിവെച്ചിരുന്ന പുസ്തകങ്ങളായായിരുന്നു.
ഇപ്പൊ ഇതാ വായനശാലയിൽ ഒരുപാട് പുസ്തകങ്ങളുണ്ടാവുന്ന്, ഇനി മതിവരുവോളം വായിക്കാം.
‘ആനന്ദലബ്ധിക്കിനിയെന്തു വേണം?’
ഉൽഘാടനദിവസത്തെ തിരക്കുകളെല്ലാം കഴിഞ്ഞു. ആളും ആരവവും ഒഴിഞ്ഞു.

പിറ്റേന്ന് വൈകുന്നേരം മുതൽ കാവിൽ പോയിട്ട് തിരികെ മടങ്ങും വഴി വായനശാലയിൽ പോയി പുസ്തകങ്ങളെടുക്കാനും പത്രം വായിക്കാനുമുള്ള അനുമതി കുട്ടി മുത്തശ്ശിയുടെ കയ്യിൽ നിന്ന് കാലേകൂട്ടി വാങ്ങി. വായന പൂക്കുന്ന ദിവസങ്ങളാണ് ഇനി കുട്ടിയെ കാത്തിരിക്കുന്നത്.
കുട്ടിയുടെ വീട്ടിൽ നിന്ന് വായനശാലയുടെ മുന്നിലൂടെയുള്ള നാട്ടിടവഴി അവസാനിക്കുന്നത് കാവിലാണ്.
സ്കൂൾ വിട്ടു വന്നാൽ, എന്തെങ്കിലുമൊന്ന് കഴിച്ചെന്നു വരുത്തി  കുളത്തി…
കവിതയുടെ റാന്തൽ കൊരുത്തിട്ട 
രാവിനായി കാക്കുകയാണോ 
നമ്മൾ അന്യരായ പ്രണയികൾ?
അതോ മഞ്ഞിനും മഴയ്ക്കുമപ്പുറമെവിടെയോ 
പ്രിയരാരോ ഉണ്ടെന്ന ഓർമ്മയെ 
മനസ്സിലിട്ടു കുറുകി ഇരിക്കുകയോ നാം ?