Skip to main content

അതെ ഞങ്ങൾ സ്ത്രീകൾ ലൈംഗികതയെ കുറിച്ച് സംസാരിക്കാറുണ്ട്, ഞങ്ങൾ ശരീരങ്ങളെ കുറിച്ച് സംസാരിക്കാറുണ്ട്, വേണ്ടി വന്നാൽ ചിലരുടെ ചെകിട്ടത്തടിക്കാറുണ്ട്, തെറിവിളിക്കാറുണ്ട്. ഇതൊന്നും ഞങ്ങളിലെ സ്ത്രീത്വം, മനുഷ്യത്വം ഇല്ലാതാക്കുന്നില്ല. **************

അതെ ഞങ്ങൾ സ്ത്രീകൾ ലൈംഗികതയെ കുറിച്ച് സംസാരിക്കാറുണ്ട്, ഞങ്ങൾ ശരീരങ്ങളെ കുറിച്ച് സംസാരിക്കാറുണ്ട്, വേണ്ടി വന്നാൽ ചിലരുടെ ചെകിട്ടത്തടിക്കാറുണ്ട്, തെറിവിളിക്കാറുണ്ട്. ഇതൊന്നും ഞങ്ങളിലെ സ്ത്രീത്വം, മനുഷ്യത്വം ഇല്ലാതാക്കുന്നില്ല.
**************
കഴിഞ്ഞ ദിവസം ആർത്തവത്തെകുറിച്ച് ഒരു ചെറിയ കുറിപ്പ് എഴുതിയിരുന്നു. അത് വായിച്ച ഒരു അഭ്യുദയകാംഷി ചേച്ചിയുടെ കമന്റ് ഇങ്ങനെ പോയി.
'ഹോ ഫേസ്ബുക്കിലൊക്കെ എന്തും എഴുതാലോ. ലൈക്കിന്റെയും കമെന്റിന്റെയും എണ്ണം കൂട്ടാന്നായി വെറുതെ ഓരോന്ന് എഴുതി വെയ്ക്കുന്നു.'
എഴുതിയത് ശരീരത്തിന് അപ്പുറത്തു ആ ചേച്ചികൂടി അടങ്ങുന്ന സ്ത്രീ പുരുഷസമൂഹത്തിനു തുല്യ നീതി എന്ന ആവിശ്യത്തെക്കുറിച്ചാണ് എന്ന് പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കാൻ നോക്കി. എന്നാൽ അവിടെയും എപ്പോഴത്തെയും പോലെ മനസിലായത് ഒരു പെൺകുട്ടി അവളുടെ ജീവിതം സത്യസന്ധമായി ഒരു പെൺകൂട്ടത്തിനു മുന്നിൽ വരച്ചിടുമ്പോൾ പോലും അവൾ കുറ്റക്കാരിയും അപഹാസ്യയുമാകും എന്നു തന്നെയാണ്.
ആ സ്ത്രീ സമൂഹം പോലും അവളെ ജഡ്ജ്മെന്റ്റ്റൽ ആയി നോക്കും. വിധിക്കും.
ആ തിരിച്ചറിവിൽ തന്നെയാണ് ഇത് കുറിക്കുന്നത്.
ഞാൻ അടങ്ങുന്ന സ്ത്രീകൾ ലൈംഗികതയെ കുറിച്ച് സംസാരിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ അത് girls talk എന്നോ സ്ത്രീകൾക്കിടയിൽ മാത്രം നിലനിൽക്കുന്ന കൊച്ചുവാർത്തമാനങ്ങളെന്നോ ലേബലിൽ അത് അവരുടെ ഇടയിൽ മാത്രം അടക്കി നിറുത്തപ്പെടുന്നു.
നാം സംസാരിക്കുന്ന വിഷയങ്ങൾ നമുക്കു കംഫോര്ട്ടബിള് ആയ ഒരു സംഘത്തിന് മുന്നിലാവുന്നതിൽ ഒരു തെറ്റുമില്ല. എന്നാൽ ആ കൂട്ടത്തിനു വെളിയിൽ വന്നു 'എനിയ്ക്കു ഒന്നും അറിയില്ല ഞാൻ ഇതിനെ കുറിച്ച് ഒന്നും സംസാരിക്കില്ല' എന്ന് പറയിടത്താണ് പ്രശ്നം.
ഒരു പക്ഷെ അത് സമൂഹത്തോടുള്ള പേടി കൊണ്ടാവാം. എന്നാൽ ആ പേടി മാറി കുറച്ചു കൂടി തുറന്ന സംസാരങ്ങൾ ഉണ്ടായാൽ മാത്രമേ നമുക്കു നമ്മുടെ കുഞ്ഞുങ്ങളെ ലൈംഗികതയിലെ തെറ്റും ശരിയും പറഞ്ഞു കൊടുത്തു മനസിലാക്കാൻ പറ്റൂ.
സോഫിയ ലോറന്റെ/ ഷകീലയുടെ സിനിമകൾ സ്ത്രീകളും കാണാറുണ്ട്.
അത് കാണുന്ന സ്ത്രീ ഒരു മോശക്കാരിയല്ല.
പണ്ട് 'ഇംഗ്ലീഷ്' സിനിമകൾ കാണുന്ന സ്ത്രീകൾ മോശക്കാരികളായ ഒരു കാലമുണ്ടായിരുന്നു. Adult സിനിമകൾ കാണുകയും adult only എന്ന് തരം തിരിച്ചിരിക്കുന്നു പുസ്തകങ്ങൾ വായിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന സ്ത്രീകളുണ്ട്. മുൻപൊരിക്കൽ കുറിച്ചത് പോലെ 50 shades of grey യ്ക്കു ഒരു വലിയ സ്ത്രീ വായനാ സമൂഹമുണ്ട്. പമ്മനും മാത്യുമാറ്റത്തിനും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇനിയും അത് ഉണ്ടാവുകയും ചെയ്യും. അതിൽ ഒരു തെറ്റില്ല. സ്ത്രീയുടെ കാര്യത്തിൽ ഈ വായനകൾ തെറ്റായി വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെടുന്നു എന്നതാണ് തെറ്റ്.
സർവ്വം സഹയായ സ്ത്രീ:
എന്തിനാണ് സ്ത്രീ സർവ്വം സഹയാകുന്നത്?
ഞാൻ ജോലി ചെയ്തിരുന്ന ഇടങ്ങളിൽ ഹൈലി competitive ആയ സ്ത്രീകളെ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. അവർ അവരുടെ ടാർഗറ്റ് തികയ്ക്കാൻ ഒപ്പമുള്ള male counter പാർട്ടിനൊപ്പം കോംപീറ്ററ്റീവ് ആണ്. ചിലപ്പോൾ മറ്റുള്ളവർക്ക് കണ്ണിൽ ചോരയില്ലാതു എന്ന് തോന്നുന്ന മട്ടിൽ തീരുമാനങ്ങൾ എടുക്കുകയും നടപ്പാക്കുകയും ചെയ്യുന്നവർ. അപ്പോൾ ഉയർന്നു കേൾക്കുന്ന ഒരു ചോദ്യമാണ്.
'ഇവര് ഒരു സ്ത്രീയല്ലേ?'
എന്റെ ഒരു മാനേജരുണ്ടായിരുന്നു അവർ ഇടയ്ക്കു കണ്ണിറുക്കി പറയും.
'Yes I am selfish, I am ruthless, my job demands that and I am doing my job & I feel proud about myself."
എനിയ്ക്കു അവരോടു ബഹുമാനമേ തോന്നിയിട്ടുള്ളു.
കാരണം അവരിൽ ഒരുസത്യസന്ധതയുണ്ട്. അവരും അവരെ പോലെ ഞാൻ അറിയുന്ന പല സ്ത്രീകളും അവരുടെ പ്രവൃത്തികളെ സ്വയം തിരിച്ചറിയുന്നവരും അത് പൊതു സമൂഹം സ്ത്രീയ്ക്കു കല്പിച്ചു കൊടുക്കുന്ന 'സ്ത്രീത്വത്തിനു വിരുദ്ധരീതി'കളായാലും അതിനെ മറച്ചു വെയ്കാത്തവരാണ്. അവരോടു ബഹുമാനമാണ്.
ഞാൻ കണ്ട പെണ്ണുങ്ങൾ:
കാഞ്ഞിരപ്പള്ളിയിൽ കാപ്പ വാട്ടുന്ന / പുല്ലു പറിക്കുന്ന ഒരു പുല്ലരിവാൾ എളിയിൽ തിരുകി വെച്ചിരിക്കുന്ന പെണ്ണ്.
മാട്ടയിലോ കാപ്പി തോട്ടത്തിലോ ഒളിഞ്ഞു നോക്കാൻ വരുന്നവനെ ആ കത്തി വീശി തെറി വിളിച്ചോടിക്കുന്ന, ചന്തയിൽ പോയി 'പെണ്ണത്തം' മാറ്റിവെച്ചു ഉറക്കെ സാധനങ്ങൾ വിലപേശി മേടിക്കുന്ന, റബ്ബർ തോട്ടത്തിനു നടുവിലെ വീട്ടിൽ നിന്ന് ഒരു ഫർലോങ് അകലെയുള്ള വഴിയിലൂടെ പോകുന്നവരോട് ഭൂമികുലുങ്ങും വിധം വിശേഷം തിരക്കുന്ന ഉശിരുള്ള അമ്മച്ചിമാരെ കണ്ടു വളർന്നത് കൊണ്ടാവാം എന്റെ പെണ്ണത്ത സങ്കൽപ്പങ്ങൾ നേരിന്റെ നഗ്‌നത ഉള്ളതാണ്.
അവിടെ തുറിച്ചു നോക്കുന്നവനെ തെറി വിളിക്കുന്ന, നിലത്തു കിടക്കുന്ന കല്ല് പെറുക്കി എറിയുന്ന, അപമര്യാദയായി പെരുമാറുന്നവനോട് കൈയിലിരിക്കുന്ന കുടയായികൊള്ളട്ടെ ചെരുപ്പായി കൊള്ളട്ടെ അത് ആയുധമാക്കി പ്രതികരിക്കുന്ന സ്തീകളാണ്. അതെ സ്ത്രീ തന്നെ പരിചയമുള്ള ഒരു പുരുഷനെ കണ്ടാൽ പൊതു നിരത്തിൽ വെച്ചു വർത്തമാനം പറയും. ഓടി ചെന്നു ഏറെ നിഷ്‍കളങ്കമായി സ്നേഹവായ്പ്പോടെ കൈപിടിക്കും (തുറിച്ചു നോട്ടങ്ങൾ ഭയക്കാതെ).
എന്നാൽ ഇതേ സ്ത്രീയ്ക്കു തന്നെ അവർക്കു ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള ഒരു കാര്യം പറഞ്ഞാൽ അതെന്നെ കൊണ്ട് പറ്റില്ല ഉറപ്പിച്ചു പറയാൻ മടിയില്ല. അത് ഉച്ചയ്ക്കു വെയ്ക്കുന്ന ചോറിന്റെ കറികളുടെ കാര്യത്തിൽ തുടങ്ങി , കള്ളു കുടിക്കാൻ ഭാര്യയോട് കാശ് ചോദിക്കുന്ന ഭർത്താവിനോട്, ഞാൻ നിങ്ങൾക്കു കുടിച്ചു കളയാൻ കാശു തരില്ല എന്ന് കട്ടായം പറയുന്ന ലീലചേച്ചി, ഒരു പെൺകുഞ്ഞിന്റെ മാനത്തിനു വിലപറയാൻ നോക്കിയ മകനെ പത്തല് വെട്ടി അടിച്ചു ആ കൊച്ചിന്റെ വീട്ടിൽ കൊണ്ട് പോയി മാപ്പു പറയിച്ച മറിയാമ്മ ചേട്ടത്തി, എന്ത് പുതിയ കാര്യത്തിനും നമുക്കു അത് ചെയ്യാം എന്ന് പറഞ്ഞു 60 കഴിഞ്ഞിട്ടും ചുറുചൊറുക്കോടെ നല്ല സുന്ദരൻ തമാശ പറഞ്ഞു എട്ടു നാടും പോട്ടെ ചിരിക്കുന്ന അന്നാമ്മ മമ്മി അങ്ങനെ അനേകം ഉദാഹരണങ്ങളിൽ എത്തി നിൽക്കാം.
ഇവരാരും പൊതുസമൂഹം നിഷ്കർഷിക്കുന്ന 'അടക്കമൊതുക്കളുള്ള സ്ത്രീ രത്നങ്ങൾ' അല്ല. എന്നാൽ ജീവിതത്തിലെ ഒരു പാട് പ്രതിസന്ധികളിൽ ചങ്കുറപ്പോടെ തീരുമാനങ്ങൾ എടുക്കുകയും അത് അത്യന്തം ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ നടപ്പിലാക്കുകയും ചെയ്ത/ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന മനുഷ്യരാണ്.
ഒരു പണിക്കും പോകാതെ വീട്ടിലിരുന്നു ഭക്ഷണം കഴിച്ചു ടീവിയും കണ്ടിരുന്ന മകനെ വീട്ടിൽ നിന്ന് അടിച്ചു പുറത്താക്കിയ കൂട്ടുകാരിയോട് 'അമ്മ ചോദിക്കുന്നത് കേട്ടിട്ടുണ്ട്.
'നാട്ടുകാര് എന്ത് പറയും എന്ന്'
അവരുടെ ഉത്തരം.
'നാട്ടുകാരുടെ സ്വഭാവസർട്ടിഫിക്കറ്റ് കാണിച്ചാൽ റേഷൻ കടയിൽ നിന്ന് അരി കിട്ടുവോ? ഇല്ലലോ. ഞാൻ സ്വന്തം കാലിലാണ് നില്കുന്നത്. പല വീടുകളിലെ പാത്രം കഴുകിയിട്ടാണ് ഞാൻ അടുപ്പിൽ തീ പുകക്കുന്നത്. അവന്റെ പെണ്ണിനും കൊച്ചിനും കഴിക്കാനും ഉടുക്കാനുമുള്ളതു ഞാൻ കൊടുക്കുന്നുണ്ട്. അവന്റെ പെണ്ണിനു ഒരു തയ്യൽ മിഷ്യനും മേടിച്ചു കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്. എന്നു വെച്ച് ഒരു പണിക്കും പോകാതെ വീട്ടിലിരിക്കുന്ന അവനെ തീറ്റി പോറ്റാൻ എനിക്ക് വയ്യ. അതിൽ ഒരു നീതിയില്ലലോ'.
അതെ ഞാൻ കണ്ടു വളർന്ന പെണ്ണുങ്ങൾ. അവരുടെ നീതി വ്യത്യസ്തമാണ്, അവരുടെ രീതി വ്യത്യസ്തമാണ്.
അവർ സംസ്കാരത്തിൽ പൊതിഞ്ഞ ഒരു ശരീരത്തിൽ നിന്ന് പൊതു ബോധത്തിന് അനുസരിച്ചു പുറത്തു വരുന്ന കേവലം ശബ്ദങ്ങളല്ല. തങ്ങളുടെ ശരികളിൽ ഉറച്ചു നിൽക്കുന്ന നാട്ടിടവഴിയിലൂടെ കൈവീശി തല ഉയർത്തി ഉച്ചത്തിൽ സംസാരിച്ചു സ്വന്തം ജീവിതത്തിലും സ്വന്തം തിരഞ്ഞെടുപ്പുകളിലും ശരികളിലും ഒരു കുറ്റബോധവുമില്ലാതെ ജീവിച്ചു തീർക്കുന്നവരാണ്.
അതെ, ലൈംഗികതയെ കുറിച്ച് തുറന്നു സംസാരിക്കുന്ന, തിരണ്ടു കല്യാണത്തിന് പലഹാരം വാങ്ങാൻ പോകുകയാണ് എന്ന് ഉറക്കെ പറയുന്ന ,
ശരീരങ്ങളെ കുറിച്ച് തോട്ടിലും കുളക്കടവിലും ഉമ്മറത്തുമിരുന്നു സംസാരിക്കുന്ന , വേണ്ടി വന്നാൽ ചിലരുടെ ഇടവഴിയിൽ മുണ്ടുപോകാൻ നിൽക്കുന്നവനെ കല്ല് പെറുക്കി എറിയുന്ന തെറിവിളിക്കുന്ന പെണ്ണുങ്ങൾ. ഈ പെരുമാറ്റങ്ങൾ ഒന്നും തന്നെ അവരിലെ സ്ത്രീത്വം അടർത്തി കളഞ്ഞിട്ടില്ല മനുഷ്യത്വം ഇല്ലാതാക്കിയിട്ടില്ല.
അവരും പെണ്ണുങ്ങളാണ് നല്ല ഉശിരുള്ള പെണ്ണുങ്ങൾ.
P. S : ഇത് ചിലർക്കെങ്കിലും ഒരു സ്ത്രീവിരുദ്ധകുറിപ്പായി തോന്നാം. അതിൽ പരാതിയില്ല. ഒരു ചട്ടക്കൂടിലും ഒതുങ്ങാത്ത പെണ്ണുങ്ങളെ കണ്ടാണ് ഞാൻ വളർന്നത്. അവരെ അവരായി കാണുമ്പോൾ ബഹുമാനം കൂടുന്നതെ ഉള്ളു. ഇത് ആ പെണ്ണുങ്ങളെ കുറിച്ചാണ്...എന്റെ പെണ്ണുങ്ങളെ കുറിച്ച്.
DeepaPraveen.

Comments

Popular posts from this blog

വാക്കുപെയ്യുമിടത്തിലെ  അയാളും ഞാനും..

***
വായനശാല വരുന്നു.
കുട്ടിയ്ക്ക് സന്തോഷം തോന്നി.
അതുവരെ വല്ലപ്പോഴും അച്ഛൻ വാങ്ങിത്തരുന്ന പുസ്തകങ്ങളോ  അല്ലെങ്കിൽ അപൂർവ്വമായി അടുത്ത വീട്ടിലെ ചേട്ടന്മാരുടെയോ ചേച്ചിമാരുടെയോ കയ്യിൽ നിന്ന് കിട്ടുന്ന പുസ്തകങ്ങളോ ആയിരുന്നു അവളുടെ വായിക്കാനുള്ള മോഹത്തെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തിയിരുന്നത്.
ഏതെങ്കിലും വീടുകളിൽ വിരുന്നു പോകുമ്പോ മേശപ്പുറത്തു നിരക്കുന്ന പലഹാരങ്ങളെക്കാൾ ആ 6 ആം ക്ലാസുകാരിയെ കൊതിപ്പിച്ചിരുന്നത് അവിടെ അടുക്കിവെച്ചിരുന്ന പുസ്തകങ്ങളായായിരുന്നു.
ഇപ്പൊ ഇതാ വായനശാലയിൽ ഒരുപാട് പുസ്തകങ്ങളുണ്ടാവുന്ന്, ഇനി മതിവരുവോളം വായിക്കാം.
‘ആനന്ദലബ്ധിക്കിനിയെന്തു വേണം?’
ഉൽഘാടനദിവസത്തെ തിരക്കുകളെല്ലാം കഴിഞ്ഞു. ആളും ആരവവും ഒഴിഞ്ഞു.

പിറ്റേന്ന് വൈകുന്നേരം മുതൽ കാവിൽ പോയിട്ട് തിരികെ മടങ്ങും വഴി വായനശാലയിൽ പോയി പുസ്തകങ്ങളെടുക്കാനും പത്രം വായിക്കാനുമുള്ള അനുമതി കുട്ടി മുത്തശ്ശിയുടെ കയ്യിൽ നിന്ന് കാലേകൂട്ടി വാങ്ങി. വായന പൂക്കുന്ന ദിവസങ്ങളാണ് ഇനി കുട്ടിയെ കാത്തിരിക്കുന്നത്.
കുട്ടിയുടെ വീട്ടിൽ നിന്ന് വായനശാലയുടെ മുന്നിലൂടെയുള്ള നാട്ടിടവഴി അവസാനിക്കുന്നത് കാവിലാണ്.
സ്കൂൾ വിട്ടു വന്നാൽ, എന്തെങ്കിലുമൊന്ന് കഴിച്ചെന്നു വരുത്തി  കുളത്തി…
കവിതയുടെ റാന്തൽ കൊരുത്തിട്ട 
രാവിനായി കാക്കുകയാണോ 
നമ്മൾ അന്യരായ പ്രണയികൾ?
അതോ മഞ്ഞിനും മഴയ്ക്കുമപ്പുറമെവിടെയോ 
പ്രിയരാരോ ഉണ്ടെന്ന ഓർമ്മയെ 
മനസ്സിലിട്ടു കുറുകി ഇരിക്കുകയോ നാം ?

24.എന്റെ നഗരം...

എന്റെ നഗരം...
ഒരേ സമയം എനിക്ക്‌ അന്യവും സ്വന്തവുമായ നഗരം...
നരച്ച ആകാശവും നനഞ്ഞ വഴികളുമായി...എന്റെ മഴപുലരികളില്‍ എന്നെ കാത്തിരുന്ന നഗരം...
ഒരു കൊചു ഗ്രാമത്തില്‍ നിന്നും കാലത്തെ എത്തുന്ന ചുവന്ന നിറമുള്ള ബസ്സിലെ അവസാന യാത്രകാരിയായി ഞാന്‍ എത്തുന്നതും കാത്തിരിക്കുന്ന നഗരം..എത്ര വര്‍ഷങ്ങള്‍ ആവുന്നു ഞാന്‍ ഇതേ വഴികളിലുടെ യാത്ര തുടങ്ങിയിട്ട്‌...
ആദിയ യാത്ര...അത്‌ എന്റെ ഒര്‍മ്മയില്‍ ഇല്ല...അമ്മയുടെ ഓര്‍മ്മകളില്‍ അത്‌ ഉണ്ടാവും വലിയ ആസ്പത്രിയില്‍ ഒരു ചെറിയ പഴം തുണിയില്‍ പൊതിഞ്ഞ എന്നെയും ചേര്‍ത്ത്‌ കിടന്നത്‌ എനിക്ക്‌ പനിയായിരുന്നു അത്രേ വലിയ പനി...(എന്തോ പനിക്ക്‌ എന്നെ വലിയ ഇഷ്ടമാണു...ഒരിത്തിരി കുളിരു തന്ന് ഓര്‍മ്മ വെച്ച നാള്‍ മുതല്‍ അത്‌ എനിക്ക്‌ ഒപ്പം ഉണ്ട്‌)
പിന്നീട്‌ ഒരു മല്‍സര വേദി തേടി തോള്‍ സഞ്ചിയില്‍ വാട്ടര്‍ ബാഗും കടല മിട്ടായിയും നിറച്ച്‌...വെള്ളയും നീലയും യൂണിഫോമില്‍..സാറാ റ്റീച്ചര്‍ടെ കൈ പിടിച്ച്‌ റോഡ്‌ ഓടി കടന്ന പാവാടക്കാരി ഞാന്‍ ആയിരുന്നു
കാലങ്ങള്‍ക്കു ഇപ്പുറം കുന്നും മലയും പുഴയും കാവും കുളവും ഉള്ള നാട്‌ വിട്ട്‌...ഈ നഗരപ്രാന്തത്തിലെ കലാലയത്തിന്റെ ഭാഗമായപ്പൊ നോവും നൊമ്പരവും കലര്‍ന്ന നഗര കാഴ…